Estelle Lombard schreef in de “Aida Parker Newsletter” (Auckland Park, South Africa) over Zimbabwe, het vroegere Rhodesië.
De president, Robert Mugabe, is een buitengewoon listig en boosaardig man. Zijn kampioen en verdediger tegenover de buitenwereld, president Thabo Mbeki van Zuid-Afrika, moet nog wat van hem leren. Door zijn fantastisch Afrikaans wederopbouwplan, dat ‘Nepad’ heet, droomt Mbeki er blijkbaar van een machtig man te worden in Afrika. Hij schijnt er zich niet van bewust te zijn, dat hij voorgegaan is door Robert Mugabe die reeds wordt erkend als Afrika’s leidende ideoloog…

Het is een feit, dat in geen van de omringende landen iemand de moed heeft gehad om Mugabe tegen te spreken. Door zijn indolente benadering van de tirannieke buurman heeft Mbeki veel van zijn kredietwaardigheid verloren, het ontwerp van ‘Nepad’ ontrouw geworden, en een flink stuk van zijn reputatie als ‘leider’ heeft verloren. Zuidelijk Afrikaanse staat Rhodesië is een voorbeeld geweest van recht en orde, van buitengewone welvaart en grote beloften. Totdat de communistische (Maoïstische) terroristenaanvoerder Mugabe kwam, met zijn mafia-luitenanten. Zij verlaagden het land tot een prullenmand. Velen vrezen, dat Zimbabwe ineen zou storten na de schaamteloze zwendel en diefstallen tijdens de verkiezingen in maart van dit jaar.
Men verwachtte een burgeroorlog, maar Mugabe hield de touwtjes stevig in handen. Dat kon omdat hij alles tevoren kapot gemaakt had; de regeringsinstellingen lagen in diggelen, zoals de politie, het leger, de ambtenaren van de administratie, de opvoeding, de rechterlijke macht, de gezondheidszorg, de financiën, de georganiseerde landbouw.

Over de puinhopen gaat de adem van intellectuele barbaren. Terreur, moord, diefstal op grote schaal, aftuigen en martelen van boeren van Europese afkomst, plus de politieke oppositie. Niets en niemand is meer veilig. Miljoenen mensen zijn vandaag de dag blij, als ze een maaltijd bij elkaar kunnen krijgen. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad! De meeste ziekenhuizen functioneren niet meer. Veertig procent van de bevolking heeft nu Aids. Er zijn geen voorraden meer. Het graan is de boeren afgepakt door de regering. Er is geen voer meer voor het vee…

De werkeloosheid is gestegen tot zestig procent. Door gebrek aan zaaigoed (met name maïs) is het bebouwde land met veertig procent omlaag gegaan, dankzij Mugabe’s zogenaamd “land resettlement programme” (boerderijen afgenomen van blanke boeren en aan kleurlingen gegeven). De regering is bijna failliet (de bodem van de schatkist is te zien), maar Mugabe heeft nieuwe wapens ingevoerd om opstanden te bestrijden (aldus het dagblad “The Zimbabwe Standard” van 12/5/02). Militairen worden verder opgeleid om demonstraties tegen de regering hardhandig neer te slaan. Er zijn tanks bij die zijn uitgerust met snelvuurkanonnen, traangassproeiers, enz. Er is een speciaal bataljon opgericht, dat de “Romeotroep heet”; tachtig man, die volgens de minister van Binnenlandse Zaken, John Nkomo, elke massabeweging tegen de regering kunnen kraken…

De waarnemend minister van Defensie, Giles Mutsekwa zegt, dat de wapens alleen maar zijn bedoeld om het publiek te intimideren en hen ervan te weerhouden om in verzet te komen tegen de overheid…
De politieke tegenstanders van Mugabe zijn hun levens niet meer zeker. Er zijn geruchten over moordcommando’s. Het reisverbod van de USA en Europa wordt door de regering genegeerd; men reist met vliegtuigen van de Zuid-Afrikaanse luchtvaartmaatschappij naar alle delen van de wereld.