Volgens de Zweedse protestantse dominee Sverker Tronet is er geen enkele hindernis meer om samen met Rome het kerk zijn te beleven. “Zoals er geen problemen zijn met Petrus en de Paus, zo zijn er ook geen moeilijkheden voor een Bijbelse protestant over wat onze oude oecumenische aartsbisschop Nathan Soderblom noemde de evangelisch-katholieke traditie, om het katholieke en orthodoxe geloof over onze Moeder Maria te delen”.

Tronet die zijn artikel gepubliceerd heeft in de februari editie van het Roomse blad “Het Ware Leven in God”, verwijt de heden­daagse protestanten en daarmee ook de Lutheranen en de Anglicanen in West-Europa en in de Verenigde Staten, dat ze “niet langer lijken te geloven in Gods openbaring noch in de Bijbel als het Woord van God. Maar als het Woord van God een lamp is voor je voeten en een licht op je pad, zal het je ertoe leiden Maria te eren en te zegenen”. Volgens Tronet is het “heel natuurlijk te zien dat Jezus, vanaf het Kruis, Maria heeft gegeven om niet alleen de Moeder van Johannes te zijn, maar van alle apostelen en de gehele kerk in alle tijden en plaatsen”.

Het laatste Bijbelboek maakt melding van een groot teken dat te zien is aan de hemel: een Vrouw, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. Volgens Tronet is dit “natuurlijk Maria”.
“Zij leeft, zij is opgenomen in de hemel met haar lichaam en gekroond tot Koningin van hemel en aarde”. Tronet maakt zich hierbij schuldig aan een typisch Roomse exegese van de tekst uit de Openbaring aan Johannes, een exegese die door de meeste protestanten beslist wordt afgewezen.
Hij vervolgt: “Wij kunnen ons tot haar wenden en om haar moederlijke zorg vragen en om haar gebeden voor ons. Maria is de Moeder van Kerk, maar zij is ook de Kerk en onze Moeder. Zij is de verpersoonlijking van de Kerk. In haar is alles waarop wij wachten reeds vervuld en zij is reeds daar waar wij hopen haar en haar Zoon te ontmoeten, in de hemel”.
Over een persoonlijke Redder en Zaligmaker die Zijn leven heeft gegeven voor de Zijnen, daarover rept Tronet geen woord.

Tronet plaatst gelukkig wel enkele vraagtekens bij de traditio­ne­le dogma’s die de Roomse kerk de afgelopen eeuwen de wereld in heeft gestrooid, maar hij is er wel volledig verzekerd van “dat de Heilige Geest de Kerk (de Roomse kerk) heeft geleid tot de volledige Waarheid overeenkomstig de belofte van Jezus (Joh. 16:13)”.
De Zweedse dominee vindt dat we die eenheid waarvoor Jezus heeft gebeden moeten toevertrouwen aan Maria’s zorg en haar gebeden en dat ze spoedig moge komen, op het moment en op de manier die overeenstemt met Gods Wil.
Tronet betreurt het zelfs dat de Reformatie een einde heeft gemaakt aan alle Roomse poespas. “Toen de Rozenkrans werd verboden en de meeste Mariabeelden verwijderd waren, was er ook geen plaats meer voor onze Moeder Maria in de Zweedse protestant­se harten. Men kan slechts speculeren over de betekenis hiervan. Te leven zonder onze Moeder die onze Heer aan onze Kerk had gegeven”. In de belijdenisgeschriften, in de hymnen en in de geschriften van Maarten Luther kun je, volgens Tronet, zinnen vinden die op een of andere manier de onderrichting van alle Mariale dogma’s beamen, hoewel niet als dogma’s.

Deze typisch roomse denktrant komt meestal tot uiting in een nogal raadselach­tig taalgebruik, en in het geval van Tronet in een sofistische denktrant: “Typisch genoeg is in het liberale protestantisme Jezus niet Emmanuël, dat is God met de mens, maar Hij is mens met God en dat is wat Maria in werkelijkheid is. Om te leven zonder Maria als Moeder en Ideaal, heeft het protestant­se christendom meer gemaakt tot een onderrichting om te begrijpen dan een leven om te leven”.

Dat Tronet zijn beschouwing in “Het Ware Leven in God” geplaatst wist te krijgen zegt op zichzelf al genoeg: het tweemaandelijks blaadje is een doorgeefluik van de visioenen van Vassula Ryden, een soort rooms medium die dagelijks in contact staat met “Jezus”. Volgens Ryden heeft “Jezus” haar de opdracht gegeven om de eenheid van alle kerken te propageren en vooral de Paus te gehoorzamen.